Pearl van Scapino Ballet Rotterdam is sierlijke barok vol spontaniteit

Scapino Ballet Rotterdam heeft met Pearl een hit. Niet alleen zijn voorstellingen bijna uitverkocht, de productie klopt van zo’n beetje alle kanten. Het is indrukwekkend hoe choreograaf Ed Wubbe met zijn gezelschap een non-stop voorstelling op barokmuziek levendig en boeiend weet te houden.

Pearl

De voorstelling begint met swingende muziek van Tarquinio Merula door Combattimento Consort Amsterdam, een magnifiek spelend live ensemble. Op het toneel verschijnt redelijk dicht op het publiek een tableau van dansers gekleed in parelmoer gekleurde kostuums (van Pamela Homoet) met baleinen. Het zijn haast uniformen, men lijkt op elkaar en toch is er met de uniformiteit ook individualiteit zichtbaar. De voorstelling is fragmentarisch: is er een sterke mannendans, dan volgt er een pas de deux of korte solo, dan weer een groepsdans etc. De overgangen zijn telkens verrassend en vloeiend.

Niet tegen reformeren

Er is geen verhaallijn in het ballet. De choreograaf stond voor ogen een voorstelling te maken als zijnde in de tuin van Versailles in de 17e eeuw met ‘een gemeenschap waar mensen elkaar beloeren en intriges aan de orde van de dag zijn’. Het woord barok is onder andere afgeleid van het Portugese woord voor parel, maar Ed Wubbe denkt voor zijn productie ook aan de meer decadente vorm van de barok. Pearl is echter in toneelbeeld een voorbeeld van Noord-Europese protestante barok en oogt soberder dan de weelderige absolutistische kunstvorm van de contrareformatie. Wubbe is dan ook helemaal niet tegen reformeren: de bewegingen zijn vernieuwend en modern. Geometrisch barokke tuinarchitectuur wordt weerspiegeld in wervelende en inventieve dans- en groepspatronen als door een dansmeester uit vervlogen tijden uiteengezet.

Meerstemmige frasen

Er wordt niet veel gesprongen in hofdans, maar Shane Shan Lyan laat zien dat hij het mooi kan. Verder vallen op: Loic Perela (geladen entree vanaf coulissen tot aan center stage), Mischa van Leeuwen (majestueuze pas de deux), Mitchell-Lee van Rooij (vloeiende pas de deux), Besim Hoti (creatieve solo) en Maxime Lachaume. Bij de dames worden sterke karaktervolle rollen ingevuld door Chiara Mezzadri, Maya Roest en Yi-Chun Liu om betekenisvol af te sluiten met Ralitza Malehounova in een duet met Perela. Qua dans zijn er veel fuga’s: gelijkwaardig meerstemmige frasen van dansers.

Pearl is een avond sierlijke dans vol spontaniteit. Er valt visueel veel te genieten en voor wie van barokmuziek houdt is dit een absolute aanrader. De muziek en zang (een prachtige Helena Rasker) laten je als bij een concert door lengte van tijd heen zweven. Een commentaar op de huidige samenleving met hoogmoed en verval kan gelezen worden in de voorstelling.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*