Ballet Blanc van Dutch Don’t Dance Division vol originaliteit

Heerlijk zwijmelen bij een lyrische pas de deux, geraakt worden door dramatische dans of lachen om subtiele humor: het kan allemaal in Ballet Blanc van De Dutch Don’t Dance Division. De voorstelling ging 8 maart in première in het Zuiderstrandtheater in Den Haag.

Ballet Blanc van De Dutch Don’t Dance Division

Ballet Blanc is een soort overzichtstentoonstelling van werk van het creatieve dansgezelschap in Den Haag. Het is geïnspireerd door dansersechtpaar Han Ebbelaar en Alexandra Radius (bij de première in de zaal aanwezig), die ooit een eigen tournee startten, en het eerdere reisprogramma Dancing Lane. Ook Ballet Blanc laat hoogtepunten zien van het oeuvre van de grondleggers van DeDDDD: het Nederlandse choreografenkoppel Thom Stuart en Rinus Sprong.

Thom en Rinus

Sprong trapt af met een toespraak en duikt af en toe tijdens de voorstelling op met een lied of een kwinkslag. Dat is ook wat de voorstelling tot een succes maakt: net wanneer het zichzelf te serieus lijkt te nemen ontnuchtert het de boel met een eigenzinnig gevoel voor humor of verrassende wendingen. Stuart maakt al sinds zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium balletten met een aanleg voor gezonde absurditeit. Geen gedwongen opvullen van elke maat met bewegingen maar ook de tijd en ruimte nemen voor gewone handelingen. In het volle programma komt die variëteit goed van pas.

Diverse lagen

Eigenlijk begon de voorstelling al spontaan met dans die zich gelijkertijd op diverse verdiepingen in de foyer afspeelde. Ook tijdens de voorstelling komen dansers de zaal binnen. Bij Ballet Blanc hoef je je geen moment te vervelen, niets is voorspelbaar. Zelfs het succesnummer Dying Swan, gemaakt voor het tv-dansprogramma The Ultimate Dance Battle, wordt onderbroken door Rinus Sprong die er doorheen banjert met een geestige twist. Maar er is ook een serieuze toon. Verdwijnt de ziel of geest uit een mens bij zijn dood?, zo vraagt Sprong zich af. In Ballet Blanc lijken dansers dan ook in een verheven grensgebied van het leven te manoeuvreren. Via hun dans roepen zij een magische sfeer op. En dat is ook de essentie van dans. Dance of the blessed spirits.

Achter elke succesvolle vrouw staat…

Magie is er ook in de Grand pas de deux uit De Notenkraker. Uitstekend gedanst door Corinne Cilia en Loris Eichinger. Cilia heeft pit, is zelfverzekerd en weet precies wat ze doet en wil. Een passend voorbeeld op Internationale Vrouwendag. En tegelijkertijd kan ze stralen dankzij een solide partner die haar in balans houdt.

Intensive care

Het klassieke paar is nog niet van het toneel af of een danseres in ondergoed sprint een cirkel om ze heen. Een intelligent gemaakt en geestig duet ontstaat, tussen een dokter en patiënt (een sterke Jack Strömland en Sidney Scully en later verpleegster Julia Zuurbier) waarbij de dokter langzaam verandert in patiënt. Bij het dramatische en organische White Streams van Ed Wubbe valt op het eind alles samen en wordt de zaal even stil om het binnen te laten komen. De lengte en kracht van danser Lorris Eichinger vallen daarna goed op in het interessante en prijswinnende Swan of Tuonela.

Het kan niet op in Ballet Blanc

Er komen nog meer zwanenstukken voorbij, zoals een spoof-versie en een echte Stervende Zwaan solo. Het lyrische Duet uit Orlando en het romantische Valse Triste worden afgewisseld door onder andere het nieuwe, jazzy Moon over Manhattan en een solo van de danser met het lichaam van een Grieks standbeeld, Michaël Häfliger. Bij Ballet Blanc van De Dutch Don’t Dance Division haal je een flinke portie uitstekend ballet binnen om voorlopig lekker mee vooruit te kunnen.

Bekijk hier de speellijst van Ballet Blanc

Heb je deze voorstelling gezien? Laat anderen weten wat je ervan vond en geef op deze pagina jouw sterren door!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*