Festival SPRING opent met waanzinnige Bacchae – Prelude to a Purge

Choreograaf Marlene Monteiro Freitas zet de Stadsschouwburg in Utrecht op zijn kop met een explosieve voorstelling. Dat is ook wat SPRING wil.

Want het publiek van het modernedans- en theaterfestival houdt niet van brave openingsvoorstellingen. In 2012 klaagde men bij voorloper Springdance nog over de keurige opening van gevierd choreograaf Russell Maliphant. Daarop verscheen de nieuwe festivaldirecteur Rainer Hofmann.

Rainer deelt vanavond meteen een linkse directe uit in zijn voorwoord. Geheel in stijl van de voorstelling (een kamerjas aan, zwartgeschminkte mond, achteloos notities over sponsoren weggooiend), legt hij uit hoe vijf jaar geleden liberale politici begonnen de kunst om zeep te helpen via het subsidiesysteem. Als protest programmeert Hofmann graag tegendraadse makers.

Festivalfavoriet

Zoals Marlene Monteiro Freitas. In 2015 was haar Of Ivory and Flesh – Statues also suffer al een festivalfavoriet. Dankzij achttien co-producenten is daar nu Bacchae – Prelude to a Purge. Een chaotische voorstelling die flink kapseist bij het bruut vertonen van een verscheurende bevalling op film.

Rede tegenover roes – lust tegenover rationaliteit

Losjes geïnspireerd op Bakchai van de Griekse dichter Euripides wil de choreograaf uit Kaapverdië rede tegenover roes zetten. Het Griekse verhaal is wreed maar zelfs Het Nationale Ballet bracht het in 1986 onder regie van Gerardjan Rijnders op de bühne. Toen veel bloed, nu veel abstracte gekkigheid van zo’n dertien performers. Wie daarvan dansers zijn en wie de muzikanten is niet altijd even duidelijk. Behalve wanneer een bebaarde nimf enorm staat te twerken.

Meer concert dan dans

Ook de vijf trompettisten zijn herkenbaar en je hebt het bijna met ze te doen. Want natuurlijk beelden ze de rationaliteit uit en staan ze buiten de losgeslagen groep. Maar het zijn ook gewoon nette mensen, begaan met hun muziek (die ze overigens geweldig spelen). En de dansers? Die gaan gewoon helemaal uit hun dak, in lange repetitieve sessies vergt Freitas het uiterste van ze. En bijna alles lijkt vastgelegd. Anarchie binnen een dwingend stramien. Als dit de prelude is, wat wordt de purge zelf?

Gepaste opening voor minder gevoelige zielen

Hofmann zei het vooraf: ‘support the artist share the risk’. Hij investeert graag in de kunstenaars zonder te weten wat ze gaan maken. Als je de uitwisseling maar blijft aangaan. Het paranoïde en soms humorvolle carnaval van Marlene Monteiro Freitas past daarom prima op de openingsavond van SPRING.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*