Hemelse Pas de Deux Scapino Ballet Rotterdam en Michiel Borstlap

Voorzien van torenhoge akoestiek ging zaterdag 6 februari Pas de Deux van Scapino Ballet Rotterdam tijdens het Holland Dance Festival in het Atrium in Den Haag in première. 

Pas de Deux

Een jazzpianist en een balletgezelschap. Kan dat wel samen? Als de pianist Michiel Borstlap heet, de choreograaf Ed Wubbe en het gezelschap Scapino Ballet Rotterdam wel. Want Borstlap spreekt de laatste jaren zijn klassieke roots aan en Wubbe en zijn Scapino Ballet Rotterdam doen niet aan zoetsappige dans. Dat levert een spannende voorstelling op in een magistraal muzikaal universum.

Monumentaal Atrium

De locatie is extra bijzonder: het geometrisch vormgegeven Atrium, de open plek middenin het witte stadhuis van Den Haag, met gestapelde verdiepingen, galerijen en balustraden. Maar het is ook een onrustig gebouw: in de centrale hal komt normaliter veel volk, om paspoorten of rijbewijzen op te halen. Het is lastig om zo’n kolossaal pand stil te krijgen. En buiten loeit bijvoorbeeld een politiesirene die langzaam wegsterft. Maar het maakt niet uit: Pas de Deux creëert een eigen leefwereld van muziek en dans.

Harmonieus samenspel

Michiel Borstlap, het boegbeeld van de Nederlandse jazz, zit onderuitgezakt achter zijn Steinway D (overgenomen van het Concertgebouw). Op een laag krukje, zoals hij het het liefst heeft. Vanuit het klavier schept hij een meditatieve oase van rust, juist in dit galmende Atrium. Met muziek van zijn laatste albums Reflective en Frames en nieuwe composities begeleidt hij de dansers. Hij volgt ze nauwlettend. Of volgen ze hem? Pas de Deux is niet zozeer een commercieel slimme titel, je ervaart een gelijkwaardige pas de deux tussen muzikant en het dansersensemble.

Hemelse taferelen

Die dansers zijn wit geschminkt (een verwijzing naar de naamgevende Scapino-figuur), in het wit gekleed en trekken in het begin hun schoenen uit. Verspreid over de grote witte ruimte, lijkt het alsof de dansers zich in een hemel bevinden, zoals je die in reclame of video’s ziet. Met de zachtheid van het vilt van de pianodempers bewegen ze met elkaar, voeren ze verderlichte sprongen uit of rollen ze in een soft breakdance over de vloer.

Er is geen mooidoenerij en ondanks de witte gezichten gelukkig geen pantomime met handen tegen een denkbeeldig glazen wand. De bewegingen zijn daarentegen grillig en toch organisch. Diezelfde dag werd in een workshop van Holland Dance uitgelegd hoe lichaamscellen tijdens een danstraining afbreken en weer worden opgebouwd: zo oogt ook het hechte collectief van Scapino Ballet Rotterdam. Voortdurend in beweging. En de dansers zijn allemaal ondergeschikt aan de sfeer en de muziek, zonder uitblinkers.

Behalve Jozefien Debaillie en Ruben Garcia Arabit.

Als een ode aan de pas de deux dansen zij een prachtig en innig duet in een warm, oranje licht. Hij ruw en beschermend, zij fel en lief. Aan het eind zit hij uitgeput op de grond. De dans is uitgeraasd. Tot het ensemble terugkeert voor een epiloog. Hun schoenen laten zij achter op de dansvloer.

Voorstelling gezien? Laat anderen weten wat je ervan vond en geef hier je sterren door.

Pas de Deux toert t/m 4 maart 2016 door het land. Bekijk de speellijst hier.

 

(Foto: Joris-Jan Bos)

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*