HyperISH van ISH: I have a question

Op een verlaten fietspad staat in het donker een jongen fanatiek breakdance te oefenen. Hij verwijt zichzelf dat een acro niet goed lukt. Even verderop is de voorstelling HyperISH afgelopen.

Vragen stellen

Choreograaf Marco Gerris van dansgezelschap ISH weet wat streetdance is en spreekt de taal van jongeren. Met HyperISH worden vragen gesteld over wat hen bezighoudt, geïnspireerd door het boek ‘Catcher in the Rye’ van James D. Salinger. In ontwikkelingsgebied Den Haag Zuid-West wordt publiek voorzien van cultuur in het nieuwe Theater Dakota. Het is ‘de wijk in’ voor ISH en dit past bij haar aanbod van educatieve ‘residencies’ en workshops voor jongeren uit verschillende culturen en sociale lagen. Het publiek vanavond is echter boven de dertig en de toneelvloer klein.

Knap dat de voorstelling goed uit de verf komt.

Bij de karakters betrokken

Als een reus licht de dreigende gestalte van b-boy Carl Refos op vanuit het donker. Een dansgedeelte volgt met hoekige, zoekende bewegingen van zeven performers met een eigen discipline. Het is ‘on the edge’ dansen: er wordt gebalanceerd en geklommen op obstakels in de vorm van blokken. De dans wordt afgewisseld met acteren. Gerris en Dunya Khayame zijn verantwoordelijk voor de tekstfragmenten en een natuurlijk overkomend acteerwerk. Je raakt als publiek zo goed bij de karakters betrokken.

In de dans valt op: een trio van mannen (Refos, Martin Barnes en Shailesh Bahoran), een solo van Junadry Leocaria en een duet van Refos en Leocaria. De laatste twee bezitten een ingehouden ‘power to unleash’. Refos heeft bovendien een sterke personality en Junadry wordt vanwege soepele zwoelheid en overall confidence ‘Miss Swag’ genoemd. Op een funky Fender Rhodes-solo zien we een pas de deux met Barnes en platinablonde, verleidelijke Micka (Gerris) Karlsson met een dubbele crucifix-eindlift waar je van achterover slaat.

Zwijgend dansen en sprekend acteren

Met driedimensionaal verkennende bewegingen of soms pure waaghalzerij wordt vorm gegeven aan het zich een weg banen door het leven. Het doet verlangen naar exploderende groepsdans als ontknoping van dit zoekende collectief. Het is echter veel horten en stoten met schakelen tussen zwijgend dansen en sprekend acteren. Pas tegen het eind zien we synchroon danswerk. ‘Choose your future, choose your life’ is te horen als mogelijke uitkomst op het ‘I have a question’ waarmee de voorstelling afsluit.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*