CaDance loopt als een trein: verslag van 4 werken

Danshuis Korzo zit in het weekend van 2/3 februari 2013 stampvol. Het festival CaDance scoort goed. Op eigen kracht en omdat dans weer in de lift zit.

Studie naar controle

Point Cloud is een term die verwijst naar 3-dimensionale software. De indrukwekkende productie van een installatie met een danser (Miquel Oliveira) is gerealiseerd dankzij Korzo en de Prijs van de Nederlandse Dansdagen. Het is een licht neurotische studie naar controle, door makers Joeri Dubbe en Tom Visser. ‘We gebruiken veel technologie en voelen ons heel groot, terwijl we maar een klein onderdeel zijn van een grote wereld’, aldus Joeri Dubbe. De choreograaf wil religie graag weer op de kaart zetten. Als de fascinerende techniek wegvalt, blijft een nietig mens over die op verlossing hoopt.

Samensmelten van tegenstellingen

Bij het danslaboratorium Cloud in Den Haag wordt grondig gewerkt aan de dramaturgie van dansstukken. Marta Reig Torres komt het laboratorium uit met The Body Minds. De teksten en filosofie achter het stuk zetten aan tot nadenken. Angelina Deck en Manel Salas trachten met lichaamsmimiek vorm te geven aan gedachten en dans is vooral te zien tijdens vloeiende contactimprovisatie. Stilte is ten slotte de grand finale van het samensmelten van tegenstellingen.

Een klap in je gezicht met Unpunished

In Unpunished zijn drie kale mannen te zien. Een ervan (Henk Bakker) hangt stoïcijns de nerd uit achter een pc en zit aan de muziekknoppen. De twee anderen (Guilherme Miotto en Johnny Lloyd) lijken meer op theatertechnici dan dansers. Ze leven zich uit in een intense worsteling: met elkaar, met hun omgeving en hun lot. Het is een soort Dogtroep van dans. IJzersterk. Miotto was actief bij het gezelschap T.R.A.S.H. en is nu een van de artistiek leiders van Bodies Anonymous.

Hoe verknal je Vivaldi niet?

Autodidact Samir Calixto maakt optimaal gebruik van muziek, licht en kostuums en schept een beeld van oneindige ruimte. 4 Seasons begint met een ‘big bang’, die uitmondt in een warme gloed van oerenergie. Twee van de meest eigenaardige wezens op aarde, een mensenvrouw en -man, zijn in een platonische relatie op elkaar aangewezen. Calixto en Irena Misirlic dansen aan de grond gebonden; er is geen hang naar het hemelse. Toch krijg je het gevoel naar iets bijzonders te kijken. Wanneer ze voorover buigen naar de aarde verandert deze in goud. Vanwege het ontbreken van humor, duidelijke afwisseling of passie verandert de poëzie van het begin feitelijk in een naargeestig gerekt bestaan op een kale planeet. Huiveringwekkend mooi.

Huis van de toekomst

CaDance dendert door tot 9 februari. En op de slotavond vindt in danshuis Korzo de uitreiking van de Dans Publieksprijs 2012 plaats. Een interessante samenvoeging van intieme, persoonlijke beleving van dans, en dans van het grote publiek. Artistiek directeur Leo Spreksel laat met CaDance zien dat dans leeft en het een danshuis nodig heeft. In een tijd waarin danshuizen moeten sluiten en in Amsterdam er een petitie loopt om er een te openen, is danshuis Korzo een voorbeeld van hoe het (verder) moet.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*