Happily Ever After: heerlijke voorstelling over de dood?

Van choreograaf Jasper van Luijk ging op 30 september Happily Ever After in première bij Maas. En ja: het is een heerlijke voorstelling over de dood!

Happily ever after?

Dat lang-en-gelukkig leven, dat kennen we nu wel. Maar hoe zit het daarna? Want dan dient de dood zich onvermijdelijk aan. Weg geluk, zou je denken. Maar Jasper van Luijk wil laten zien dat de dood niet altijd om te huilen is. En zeker niet om iets om bang voor te zijn. Dat is de boodschap aan kinderen in de jeugdvoorstelling Happily Ever After.

Of misschien is dat de boodschap van kinderen aan volwassenen.

Minder is meer

Twee jongens en twee meisjes. Zo groot is de bezetting van Happily Ever After. En dat kenmerkt ook de compactheid van de voorstelling. Met weinig veel kunnen verbeelden. En de voorstelling gaat door het land reizen. Op het open toneel zie je dus vooral een schuine, grafzerkgrijze wand. En een boom met bloemen, gegrond in zwartgeblakerde aarde.

De dansers dragen zachte pastelkleuren. In kostuums van Asalia Khadjé, die enorm lang bij NDT de kostuums deed. Het leven zit hem dus in de dansers en in die kleuren. Hoewel, de bloemen zien er ook prachtig uit. Aan het eind combineren die zelfs met kostuum in een fraaie reis naar de hemel.

Is er dan leven na de dood?

In het begin van de voorstelling werken de dansers zich naar beneden, halverwege vinden ze veel houvast aan de grond en aan het eind reiken ze omhoog. Het gaat hier natuurlijk om de route die we denken af te leggen: het graf in, een eventuele onderwereld (of voorportaal) en dan omhoog naar de hemel.

Dat klinkt heel gelovig. Maar Jasper van Luijk gelooft naar eigen zeggen helemaal niet! Toch kan hij niet accepteren ‘dat er hierna niets is’. En om die onzekerheid handen en voeten te geven buitelen de dansers over elkaar heen, houden ze continu contact en blijven ze elkaar voortdurend aandacht geven. Er is een indrukwekkende leap of faith, en een danseres wordt in een soort piëta-houding geboetseerd.

Af en toe duikt dus een glimp op van de knappe bewegingskunst van de choreograaf, totdat hij in een groepsdans vol op het orgel gaat. Kinderen kunnen bij deze voorstelling perfect kennismaken met moderne dans.

21 gram lichter na de dood

In een oneindig hiernamaals is er natuurlijk geen sprake van tijd, ruimte en materie. Dus bewegen de dansers in Happily Ever After gewichtloos, los van zwaartekracht. Een beetje zoals je dat in een skydive windtunnel ziet. Het geeft een beeld van een heerlijke staat van zijn. Zo oogt de dood zeker niet eng. En al helemaal niet als je deze met een gezonde dosis humor kunt ontzenuwen. Gelukkig is Van Luijk daar heel goed in.

Succes bij Maas

Het is best cool dat een jonge choreograaf die serieus aan de weg timmert (lees hier meer daarover) ook werk voor kinderen maakt. Gelukkig krijgt hij daarbij hulp van artistiek leider van Maas, Moniek Merkx, dus contact met het publiek wordt duidelijk gezocht. De onzekere Anton van der Sluis en de droge Art Srisaya vragen zonder woorden, maar met hun ogen, vaak hulp van de toeschouwers. Componist Lennart Siebers weet met speelse, spannende en soms jazzy muziek naadloos op de gedachtenwereld van Van Luijk aan te sluiten.

Speellijst

 

(foto boven: Joris-Jan Bos)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*